Showing: 11 - 20 of 20 Articles

Kynjaþing 2020 9. – 13. nóvember 2020 W.O.M.E.N samtök kvenna af erlendum uppruna verða með tvo viðburði

Kynjaþingið er lýðræðislegur og femínískur vettvangur fyrir almenning. Dagskrá þingsins er skipulögð af félagasamtökum og grasrótarsamtökum og hugmyndin er sú að auka samræður milli okkar sem er annt um jafnrétti í heiminum og gefa almenningi tækifæri til að kynnast því helsta sem er að gerast í femíniskri umræðu. Í ár fer dagskrá Kynjaþings fram eingöngu …

Hertar sóttvarnaráðstafanir frá 31. október

Tilkynning um um hertar reglugerð um takmörkun á samkomum vegna farsóttar sem tóku gildi klukkan 12 miðnætti. Við viljum minnast ykkur á að hægt er að nálgast upplýsingar á fleira tungumála með því að velja hnappan eft go til hægri sem er merkt languages á covid.is vefsíðan.  https://www.government.is/news/article/2020/10/30/Stricter-anti-COVID-19-measures-taking-effect-as-from-31-October-2020/

Eiga allar konur á Íslandi, óháð uppruna að njóta sama raunverulegs jafnræðis á vinnumarkaði?

Í dag er stór dagur fyrir okkur af tveimur ástæðum. Fyrst er það kvennafrídagur og í öðru lagi eru 17 ár síðan samtök okkar voru stofnuð. Til hamingju kæru baráttukonur! Í tilefni dagsins ákváðum við að birta stutta grein varðandi stöðu okkar á vinnumarkaði og baráttuna fyrir jafnrétti. Hægt er að nálgast greinina hér.  

Konur lifa ekki á þakklætinu!

24. október 1975 lögðu konur niður launuð sem ólaunuð störf til að sýna fram á mikilvægi vinnuframlags kvenna. Í dag, 45 árum síðar, er framlag kvenna til samfélagsins ekki enn að fullu metið að verðleikum.   Konur eru enn með 25% lægri atvinnutekjur að meðaltali en karlar. Þar með hafa konur unnið fyrir launum sínum …

Gætirðu sparað nokkrar mínútur af deginum þínum til að svara stutta könnun fyrir W.O.M.E.N?

Við viljum bætta og efla það sem við gerum í  hag kvenna af erlendum uppruna sem búa á Íslandi. Við viljum tryggja að það sem við gerum nýtist sem flestum ykkar. Til þess að vera kleift þurfum við að öðlast betri skilning á raunstaða, hugmyndir, og óskir meðal kvenna af erlendum uppruna sem við þjónum. …

Sóttvarnaraðgerðir hertar

Við vonum að mörg ykkar séu meðvituð um að það hafi orðið aukning í COVID málum. Í gær 61 ný tilfelli greind 39 af þeim sem greindust voru ekki í sóttkví. Forsætisráðherra Íslands tilkynnti í dag að hert verði á reglum um takmarkanir COVID Við höfum ekki séð  upplýsingar uppfærðar á erlendum tungumálum en um …

FROM THE FIRING LINE


From the firing line

Written by Shelagh Smith for 16 days of activism

Gender-based violence in the workplace is a reality many women have to deal with on a daily basis. They are subjected to all forms of this violence; oral, physical and mental. And while being undermined or violated, these women are still expected to do the job well without complaint. Or shut up.

Silence, shame, withdrawal and the isolation that follows this ill-will is the result. Research shows that if this violence is ongoing, the victim might suffer symptoms of PTSD, very similar to those experiencing life in a war zone. And that is what gender-based violence is. War. An act of aggressive force over those with less power.

For the immigrant woman who has difficulty in expressing herself in the lingua Franca or who has not been fully accepted or integrated into her workplace, this scenario is a nuclear battlefield. Her vulnerability is bombarded every day while she is trying to advance and negotiate her way through her day. The constant harassment will eat away at her confidence, will test her patience and destroy her trust. It will impact on her sympathetic nervous system and cause a heightened state of anxiety similar to what war veterans experience. This war against women has to stop. It has gone on for far too long. So how do we stop it?

Breaking the silence is a powerful weapon as we have seen through the #MeToo movement. The vocal exposure of acts of violence has served to strengthen the vulnerable and solidify their cause.

Solidarity is another effective force against aggression. This is where co-workers can rally and form rank to help their female co-workers. History has shown that it is human numbers that exact change. Very often someone at the workplace would have noticed the aggressor in action, but the very nature of this war renders witnesses silent. It is this silence, the mobilizing force, that needs to be stopped. Co-workers can advance on the perpetrator with their combined voices exposing the aggression at work as unacceptable and intolerable. For once aggression has been identified, we have no choice but to do something about it.

That is where unions come in. The paying union member needs to have the back-up of her union to lead her through the next steps and assist with charges and legalities. Furthermore, trade unions have the power to put pressure on governments to make perpetrators of gender-based violence at work accountable for their actions. This power should be used. Accountability is made possible through executing laws governing work ethics and behaviour in the workplace. Too often the lax execution of such laws leads to the scenario where the victim of gender-based violence is finally forced to leave her workplace while the perpetrator continues as before. This has to stop.

So if co-workers, trade unions and government take up arms against gender-based violence, together we can break the silence, expose and hold to account the perpetrators so that peace can reign in the workplace anew.

Article was written for the 16 days of activism 2019, Shelagh Smith is a member of the board of W.O.M.E.N in Iceland.